وبلاگ خسرو فرَوَهَر

آیا ملت ما همیشه معتاد به پوپولیست هایی مانند مصدق و خمینی خواهد بود؟
امروز در پاسخ به اسنادی که درباره مصدق نشان داده بودم, پاسخی چنان … از یک مصدق اللهی دریافت کردم که به یاد این سخن رضا شاه بزرگ افتادم:
“همه چیز را می شود اصلاح كرد. هر زمینی را می شود اصلاح نمود. هركارخانه ای را می توان ایجاد كرد. هر مؤسسه ای را می توان بكار انداخت. اما چه باید كرد با این اخلاق و فسادی كه در اعماق قلب مردم ریشه دوانیده و نسل بعد از نسل برای آنها طبیعت ثانوی شده است؟”

پاسخ به یک پیرمرد مصدق  اللهی که با توهین پاسخ سخنان من را داد.

نسل شما بود که در سال ۵۷  در پشت خمینی فریاد مرگ بر شاه زد. هنوز با غرور بی جای خود هر کس را که با عقیده شما همراه نیست را مسخره میکنید.

بر خلاف شما در تمام زندگی خود تلاش کردم خود را با تاریخ کشور خود و جهانی که در آن هستم آشنا کنم. خنده های ابلهانه پیرمردانی مانند شما, من را به یاد خنده های کرکس ها بر روی جنازه مردگان می اندازد.  تا کی مرده خواری میکنید؟

من به شما بدهکار نیستم, بلکه شما و  کسانی مانند شما به نسل های دیگر بدهکارید  که در زیر تابوت پوپولیستی به  نام مصدق سینه زنان به آغوش خمینی رفتید . کربلای دروغین ۲۸ امرداد را به شما و نسل نادان و از خودراضی  شما میسپارم.

نکته ای را  هم دراین  میان اضافه میکنم. علم تاریخ, علم استفاده از اسناد, تحقیق برای پیدا کردن حقایق  در لابلای گفتار ها, کتاب  ها و تصاویر و خلاصه  انچه از گذشته باقی مانده است, میباشد. در این راستا از خرد خود بهره میبریم تا بین راست و دروغ را تشخیص  دهیم.

سنت بالا منبر رفتن و قصه گفتن  را  که نسل شما تاریخدانی نامید, را سنت شوم آخوندیسم میدانم. همان آخوند های  ارتجاع  سرخ و سیاه  که بالا منبر رفتند و کلاهی به بزرگی عمامه  خمینی بر سرتان گذاشتند.

آخر پیرمرد ۵۷ ای , کسی ویکیپدیا را سند حساب نمیکند که شما به جای اسنادی که من نشان دادم از ویکیپدیا سند !! میگذارید . به ایران سوگند اکر باز سال ۱۳۵۷ بود شما  و پیرمردانی مانند شما  پشت سر خمینی میرفتید.   آیا شما در این ۳۶ سال حتی  یک کتاب نخواندید  که ببینید آیا خرافات سیاسی شما سندیتی هم دارد یا خیر !

تاریخ پاسخ شما را خواهد داد, شما هم بروید پای منبر بی بی سی و صدای امریکا.

خسرو فروهر, دی ماه ۲۵۷۳ ایرانی

شب ‫‏یلدا‬ – به یاد مظلوم ‫‏شاه‬

آنگاه که خورشید ایران رنجکشیده از زخم سرنوشت, زرد چهره در پشت ابرها پنهان شد و در مظلومیت راستی ها شب سیاه چهره سلطان آسمان ها شد,

مردمان لرزان از زلزله وجدان های زندانی فریاد زدند, ای مظلوم شاه ما را ببخش.

ببخش ما را که بد کردار دروغ را بندگی کردیم آنگاه که بر پشت بام خانه های خرافات خود فریاد های اهریمن اکبر سر دادیم.

افسوس که امروز نیز در پی نوش دارو پس از سالیانی پر از مرگ سهراب ها هنوز کلید زندان را از قاتلین ندا ها خواهانیم.

باشد ان روز که زیر خاکیم و طوفان زمان دستمان کوتاه کند از شمشیر حماقت ها.

آری ان روز را خواهانم زیرا ایرانم را عاشقانه دوست دارم.

خسرو فروهر, در آستانه یلدا ٢٥٧٣

استفاده از این نوشته فقط با ذکر نام نویسنده مجاز می‌باشد