وبلاگ خسرو فرَوَهَر

سکوت شما شکست شاگردان استاد شفا است!
در کنار جنگ ما با جمهوری اسلامی, اکنون جنگ دیگری نیز آغاز شده است!
نبردی مابین شاگردان استاد شجاع الدین شفا از یکسوی و شاگردان عبد الکریم سروش از سوی دیگر! به این شاگردان سروش نام صادراتی را داده ام!
صادراتی هایی که حتی اگر مخالف حکومت کنونی هستند, ولی روزی چون در همان دانشگاه های اسلامیزه شده شورای انقلاب فرهنگی عبد الکریم سروش, شست و شوی مغزی شده اند, هویت ملی ایران را هنوز در زیر سایه تمدن اسلامی باور دارند!
برای همین است که همه جا با هم و در کنار هم سخن میگویند ولی امثال من را بایکوت میکنند! آنها نوع دیگر و در ظاهر غیر آخوندی از بنیادگرایی اسلامی را تبلیغ میکنند که برای برخی شاید قابل تشخیص نباشد! نمایندگان این جریان نزدیک ۱۰ سال است که با هدف حذف کامل شاگردان اندیشه نوین ایران گرایی در بسیاری از رسانه ها و در میان اپوزیسیون نفوذ کرده اند! آنها با الفاظ حقوق بشری, نقد حکومت آخوندی و با شعار اینکه گذشته مهم نیست فقط به آینده نگاه کنیم, پروژه مارپیچ سکوت را در رسانه های فارسی زبان و در میان اپوزیسیون پیاده کرده اند! جلالی تهرانی و کامبیز حسینی دو ضلع فقط در ظاهر متضاد این جریان هستند!
چه باید کرد: برای شناسایی آنها گول ظاهر را نخورید, هر چه هم که میگویند, پیشینه آنها را جستجو کنید! به کسانی که به این افراد میدان میدهند اعتراض کرده و آنها را آگاه کنید!
با مهر, خسرو فروهر

همه چیزشان بوی مردگی میدهد! سخنانشان تکرار تملق های هزاران ساله است! از گستاخی پرواز میترسند!

راستش را بگویم اصلا همان بهتر که این آقا نمیخواهد مناظره کند, چون در همسخنی با این گونه افراد ارزش من پایین میامد. گویا تصمیم دارد به جای مناظره به یکی از همین مهمانی های تلویزیونی برود!

حوصله ام را سرمیبرند! چیزی برای تحریک اندیشه ام ندارند!

صداقت را اینها ضعف میپندارندو رک گویی را جدال و هنوز نمیدانند که اندیشه تیز و بران است, گویا وازلین را بیشتر دوست دارند!

جهان سوم همین است! همه چیز تظاهر است! حکومتی که نگاه به حجاز دارد ولی خود را جمهوری مینامد!

نویسندگانی که از خود چیزی ندارند, کتآبهایی که فقط برای خودنمایی نویسندگان قبرستان اندیشه هستند!

بحث های پوچ پیرمردانی که به جای شطرنج اندیشه به قربان صدقه رفتن و لاس زدن بایکدیگر مشغولند!

اپوزیسیونی که هنوز نمیدانم آن را خانه سالمندان یا کودکستان بچه آخوند های صادراتی بنامم!

یادم نمیآید بار آخری که دو کلمه حرف حساب از اینها شنیده باشم کی بوده است!

همه چیز شان ملال آور است ! دلم هوای دوری از این مردمان دارد! کتاب هایم را به این ها ترجیح میدهم!

بهتر که کمتر بینشان هستم.

یکشبه که نمیشود از چاه جمکران با دو تا ژست تو خالی به مدرنیته رسید. فرایند ایجاد یک همبودگاه مدرن نیاز به زمان و گزاراز سراب های پوچ بیفرهنگی این یکشبه اندیشمند شدگان دارد!

خسرو فروهر , امرداد ماه ۲۵۷۶ ایرانی

از گستاخی پرواز میترسند