حسین کروبی، فعال سیاسی و فرزند مهدی کروبی بازداشت شد. او بعد از احضار به دادسرای فرهنگ و رسانه بازداشت شده است. همچنین اطلاعات سپاه، علی شکوری راد را دو روز پس از انتشار فایل صوتی درباره اعتراضات دی ماه امسال بازداشت کرد. اظهارات شکوریراد که نیروهای امنیتی را به «کشتهسازی از نیروهای خودی» و «آتشزدن مساجد» متهم کرده بود، با اعتراض شدید باند حاکم مواجه شد. در ۲۴ ساعت گذشته شمار دیگری از چهرههای شناخته شده اصلاحطلبان نیز بازداشت شدهاند. موج جدید بازداشت کسانی که همواره لحنی مسالمتجویانه با قدرت داشتهاند، نشانه چیست؟ هراس حکومت از یک آلترناتیو داخلی حتی بدون پایگاه اجتماعی یا هرچه بیشتر ترساندن و سرکوب مردم؟
مصطفی دانشگر تحلیلگر سیاسی مقیم آمریکا در تحلیل این بازداشتها به دویچه وله میگوید: «به نظرم نگرانی حکومت از این است که این بخش از اصلاحطلبان که بازداشت شدند متمایل بشوند به بخش گذارطلب یعنی بخشی که تاجزاده و موسوی آن را نمایندگی میکند و یک ائتلاف بزرگتر درون ساختار را شکل بدهند. در حقیقت حاکمیت میخواهد حلقه خودیها را هرچه ممکن است تنگتر کند و “اپوزیسیون درون نظام را از کانونهای تهدید که میتوانند اصل نظام را هدف بگیرند و در ساختار سیاسی ایجاد شکاف کرده و به بیثباتی دامن بزنند، پالایش کند”.
این تحلیلگر سیاسی همچنین با اشاره به خبرسازی تسنیم علیه حسن روحانی در جریان جنگ ۱۲ روزه و انتشار خبر ملاقات او با برخی مراجع قم، میگوید: «در آگاه و ناخوداگاه حکومت این نگرانی وجود دارد که در صورت غیبت آقای خامنهای این نیروها میتوانند یک آلترناتیو داخلی باشند و ممکن است از بخشهایی از ارتباطات و شبکهای که در درون بلوک نظامی و امنیتی و در درون بلوک روحانیت با بخشی از مراجع قم دارند استفاده بکنند و بخواهند نقش آلترناتیو داخلی را ایفا کنند.»
دانشگر تاکید میکند که این تنها از دید نظام است وگرنه به نظر او اصلاحطلبان در افکار عمومی منفور شدهاند اما حکومت همچنان به آنها به عنوان “یک خطر بالقوه درون ساختاری” نگاه میکند و معتقد است در صورت حذف خامنهای راه برای این گروه باز میشود.
دانشگر به احتمال حمله نظامی که به نظرش محتملترین سناریوست اشاره کرده و معتقد است در صورت بروز چنین حملهای این بار حذف فیزیکی خامنهای در دستور عمل است. آنچه ترامپ در ونزوئلا انجام داد، حالا تبدیل به یک الگوی مثلزدنی برای دیگر کشورها شده است، تغییر چهرههای اصلی بدون تغییر رژیم.
این تحلیلگر سیاسی ادامه میدهد: اینکه یک گروه سیاسی که سالها در قدرت بوده و در حال حاضر نیز پایگاه قوی اجتماعی ندارد، حتی با ارائه پیشنهاد برای چرخش سیاسی و ایجاد تغییر با قلع و قمع روبرو میشود، چه معنایی از نظر سیاسی دارد؟ این برخوردها نشان دهنده این است که “ظرفیت اصلاح جمهوری اسلامی به بن بست خورده است”. این نشان میدهد که جمهوری اسلامی به هیچ وجه نمیخواهد تغییر سیاست بدهد، به هیچ وجه نمیخواهد آلترناتیوی در داخل کشور و حتی در داخل نظام شکل بگیرد و میخواهد به دنیا و به قدرتهای جهانی و جامعه بینالمللی اعلام کند که آلترناتیو خودم هستم و اگر میخواهید مذاکره کنید باید با خودم مذاکره کنید و فکر آلترناتیوسازی را از ذهنتان بیرون کنید.»
