بریژیت باردو، ستاره بینالمللی، «نماد سکس» فرانسوی، فعال حقوق حیوانات و مشهور به داشتن مواضع سیاسی نزدیک به راست افراطی، زنی با جنبههای مختلف، که برخی از آنها جذابتر از دیگران بودند، روز یکشنبه در سن ۹۱ سالگی درگذشت. (فیلم زیر به نقل از فیگارو)
او در فیلم “و خداوند زن را آفرید” (۱۹۵۶) به کارگردانی روژه وادیم به شهرت بینالمللی رسید. سیمون دوبوار فیلسوف و نویسنده فمینیست فرانسوی در مورد وی نوشت: طرز راه رفتن او شهوانی است و یک مرد مقدس حاضر است روح خود را به شیطان بفروشد تا او را در حال رقصیدن ببیند…
بریژیت باردو در خانوادهای مرفّه در پاریس زاده شد. پدرش علاوه بر ادامه تحصیل در رشته مهندسی نزد پدربزرگ بریژیت مشغول به کار بود و مادرش زمانی که ۱۶ سال بیشتر نداشت در سال ۱۹۳۳ با پدر بریژیت ازدواج کرده بود.
باردو فعالیت هنریش را از سن نوجوانی و با رقص باله آغاز کرد. در کودکی به همراه خواهر کوچکترش مری ژان به کلاس رقص رفت و پس از چندی دوره تکمیلی آن را به پایان رسانید و در سال ۱۹۴۷ در دوره ۳ ساله کنسرواتوار ملی پاریس که تحت نظارت یوری نیازف روسی، پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۹ مادرش او را به یکی از دوستانش به نام الن لازارف معرفی کرد.
در ۸ مارس سال ۱۹۵۰ عکس بریژیت بر روی مجله Elle که مطالبش بیشتر در مورد زنان، زیبایی، بهداشت و سرگرمی است چاپ شد. کارگردانی به نام ژان بوایه عکس او را بر روی مجله دیده، از وی برای بازی در فیلم سوراخ نرمان دعوت به عمل آورد. بدین ترتیب و علیرغم میل والدینش، بریژیت باردو از سال ۱۹۵۲ به بازیگری روی آورد و پس از هنرنمایی در ۱۶ فیلم، با ایفای نقش «ژولیت هاردی» در فیلم و خداوند زن را آفرید (۱۹۵۶) به کارگردانی روژه وادیم به شهرت بینالمللی رسید.
صحنه رقص موجود در این فیلم به تنهایی کافی بود تا بریژیت باردو یا ب.ب. را به سمبل سکس در دو دهه پنجاه و شصت میلادی تبدیل کند. در همین هنگام سیمون دوبوار فیلسوف و نویسنده فمینیست فرانسوی در مورد وی نوشت:
«طرز راه رفتن او شهوانی است و یک مرد مقدس حاضر است روح خود را به شیطان بفروشد تا او را در حال رقصیدن ببیند.»
www.youtube.com/watch?v=URSMI9VNoLo
