نیویورکتایمز در مقالهای تحلیلی به بررسی چرخش دوباره آمریکا به مسیر دیپلماسی با رژیم ایران پرداخته و نوشته است که هرچند گفتوگوها از سر گرفته شده، اما این مسیر بسیار باریک، پرریسک و ناپایدار است.
بر اساس این گزارش، با وجود استقرار آنچه ترامپ از آن بهعنوان «ناوگان زیبای عظیم» آمریکا در نزدیکی سواحل ایران یاد کرده، تهران بار دیگر به راهبردی آشنا روی آورده است: کش دادن مذاکرات درباره برنامه هستهای و انداختن تصمیمهای حساس به آینده. با این حال، به نوشته نیویورکتایمز، اختلافهای بنیادین میان دو طرف، نگرانی اسرائیل از برنامه موشکهای بالستیک تهران و استقرار سریع نیروهای آمریکایی در منطقه، باعث شده این مسیر شاید کوتاهتر از آن چیزی باشد که جمهوری اسلامی تصور میکند.
خواستههای آمریکا، آنطور که نیویورکتایمز شرح میدهد، شامل تحویل همه اورانیوم غنیشده بهویژه حدود ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای نزدیک به سطح تسلیحاتی، محدود کردن موشکهای بالستیک و قطع حمایت از گروههای نیابتی در منطقه مانند حماس، حزبالله و حوثیهاست. اسرائیل نیز نگران بازسازی سریع خطوط تولید موشکهای بالستیک تهران است؛ تاسیساتی که در صورت وقوع جنگ، از اهداف اولیه حمله خواهند بود.
این در حالیست که رژیم ایران حاضر نیست غنیسازی را بهطور کامل متوقف کند، اما بنا بر گزارشها، ممکن است سطح آن را به حدود سه درصد کاهش دهد؛ رقمی نزدیک به محدودیتهای توافق ۲۰۱۵.
مدیر برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا در اندیشکده چتمهاوس در این باره به نیویورکتایمز گفته است: «نکته جالب این است که حکومت ایران همچنان بر چارچوب مذاکراتی پافشاری میکند، انگار نه تغییری رخ داده و نه تهدید داخلی ناشی از اعتراضات وجود دارد و نه ناوگان ترامپ و تهدیدهایش. شروط تهران برای مذاکره دقیقا همانهایی است که پیش از جنگ ۱۲روزه خردادماه مطرح بود.
به نوشته نیویورکتایمز، خواستههای حداکثری ترامپ شامل غنیسازی صفر، محدودیت شدید موشکی و قطع حمایت از نیروهای نیابتی، عملا به معنای تسلیم کامل رژیم ایران است و دیر یا زود مذاکرات را به بنبست میکشاند.
منشه امیر، کارشناس امور خاورمیانه میگوید بنیامین نتانیاهو بهزودی راهی کاخ سفید میشود و با ترامپ دیدار خواهد کرد. به گفته او، با توجه به سفر مقامهای آمریکایی به اسرائیل، مهمترین نگرانی تلآویو در این مقطع، فعالیتها و توان موشکی جمهوری اسلامی است.
