…منم کـوروش، شاه جهان، شاه بزرگ، شاه توانمند… من برده داری را برانداختم، به بدبختی آنان پایان بخشیدم. فرمان دادم که همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و آنان را نیازارند. فرمان دادم که هیچکس اهالی شهر را از هستی ساقط نکند… من برای همه مردم جامعه ای آرام فراهم ساختم و صلح و آرامش را به تمامی مردم اعطا کردم… (ترجمه قسمتی از متن منشور کوروش).
روزی برای کوروش
هفتم آبان هر سال در فرهنگ ما ایرانیان، سالروز گرامیداشت کوروش کبیر است. تلاش برای وارد کردن این روز به تقویم ایران، یک چالش همیشگی بین مردم و حکومت دینی است. این چالش سال به سال شدت و حدت بیشتری یافته است. به همان میزان بهانهها، دستاویزها و شیطانسازی های ایرانستیزانهٔ حاکمان دینی برای دسترسی مشتاقان کوروش به آرامگاه او بیشتر شده و عمق پیدا کرده است.
ایرانیان آزاده که در نام و شهرت جهانی کوروش، تصویر فرهنگ و تاریخ بهیغما رفتهٔ خود را میبینند، این اشتیاق را به جنبش سرنگونی برای عمامهداران توتالیتر و بیوطن پیوند زدهاند. بهاین ترتیب، روز گرامیداشت کوروش، در تقویم براندازی استبداد دینی به روزی ملی تبدیل شده است. استبداد دینی که در ستیز با هر نوع ایرانگرایی و هویت ایرانی است، هر سال با دیوار کشیدن و کاشتن گزمه در مسیرهای ورودی به پاسارگاد مانع از گردهمایی هموطنان در آرامگاه کوروش میشود.
رسانه های داخلی امروز جمعه خبر دادند که پاسارگاد و تختجمشید فردا شنبه در روز کورش تعطیل است! تصاویر منتشره نشان میدهند که در آستانه هفتم آبان (روز کوروش) مسیرهای منتهی به تختجمشید و پاسارگاد در استان فارس به طور کامل مسدود شد!
در همین رابطه، روابط عمومی معاونت میراثفرهنگی وزارت میراثفرهنگی با صدور اطلاعیهای اعلام کرد که مجموعه تاریخی پاسارگاد و تختجمشید روزهای ۵ تا ٧ آبان ۱۴۰۱ تعطیل است!
در آستانه روز کوروش بزرگ ایستاده ایم
بنیاد میراث پاسارگاد پیش تر در بیانیه ای به مناسبت “روز کوروش بزرگ” نوشته بود: در آستانه «روز کوروش بزرگ» ایستاده ایم، و امسال همزمان با یکی از شگفت انگیزترین خیزش های آزادیخواهانه جهان از سوی هموطنان کوروش بزرگ خیزشی که زنان پرچمدارش هستند، و جوانان سربازان شجاع آن. سربازانی که چون رهبر و پدر تاریخی خویش، قصد دارند دوران سیاه و سراسر رنج و تبعیض حکومتی بیدادگر را برچیده، و آرامش و شادمانی و رفاه را به مردمان سرزمین شان هدیه کنند.
یکی از مهم ترین و زیباترین بخش های منشور کوروش، به ویژه این روزها که فرزندان ایران به دست سربازان رهبر جنایتکار حاکم بر سرزمین مان پرپر می شوند، آنجاست که می گوید:
«سربازان بسیار من دوستانه اندر بابل گام بر می داشتند، من نگذاشتم کسی (در جایی) در تمامی سرزمین های سومر و اکد ترساننده باشد»
گفته رهبری قدرتمند، با روانی سالم که حکومتش نه بر پایه ترس که برپایه خرد و مهر استوار بود.
ایران اکنون بیشتر از همیشه، برای عبور از این تندپیچ تاریخی، نیاز به آزادمنشی و بردباری و احترام به ارزشهای جهانشمول حقوقبشر، صلحدوستی و برابری زن و مرد دارد؛ ارزشهایی که مبشر آن کوروش بزرگ و منشور حقوقبشر او بود.
