خامنهای سال ۱۴۰۲ را در شرایطی به پایان میبرد که وضع نزار حکومت او کارشناسان را به یاد ماههای پایانی رژیم گذشته و زمینههای وقایع سال ۵۷ انداخته است. محمد فاضلی، جامعهشناس، شرایط امروز ایران را مانند سالهای قبل از انقلاب ۵۷ میداند و معتقد است: آن چیزیهایی که باعث انقلاب ۵۷ شد و جامعه امروز هم آن را تجربه میکند تشدید نابرابری بود و در سالهای قبل از انقلاب بالاترین نرخ نابرابری وجود داشت و سازمانی برای گفتوگو وجود نداشت…
مقصود فراستخواه، یک جامعهشناس دیگر نیز وضعیت امروز را با دهه ۱۳۵۰ مقایسه میکند که در آن زمان هم مثل الان «امواج شرایط انقلابی» تلاطمها داشت ولی هیچ هشدار و صدایی شنیده نشد: ابتدا ایران در دهه ۱۳۵۰ به این وضعیت دچار شد. غفلت سیستماتیک باعث شد، حتی نخبگانی هم که قانونگرا، ملی گرا و نوعا در تفکر، استراتژی و مشی سیاسی افرادی رفرمیست بودند، و نه انقلابی، با تبدیل سیاست به موضوعی حیثیتی، به ناگزیر به امواج شرایط انقلابی، غلت خوردند…
این جامعه شناس سپس فرا رسیدن انقلاب نوین را پیشبینی میکند: اگر این گونه اوضاع پیش برود، شاید بعید نباشد ملت ایران نخستین ملتی باشد که بخواهد در ۵ دهه دو انقلاب انجام بدهد!
بنابراین سال ۱۴۰۲ با همه سختیها و مرارتهایش برای مردم ایران، با کارزار سراسری تحریم نمایش انتخابات به پایان رسید و شرایط انقلابی در کشور، نویدبخش چشمانداز تحولی عظیم است. با این شرایط، انقلاب دموکراتیک مردم ایران در راه است و صدای گامهای «انقلاب» در سال جدید به گوش میرسد. دوستان از این صدا، خوشحال و امیدوار.. و دشمنان ایران یعنی سردمداران حکومت ضد ایرانی ملایان در دلواپسی و نگرانیاند.
صبح به نوروزیان، تهنیت عید گفت
عارف پژمان
میکده، راهش کجاست، تا مس خود زر کنم
آبجوی شمس را، باز،به ساغر کنم
شیخ دغل را بگو، جنت تو، مال تو
پشت به لاطائل اکبر و اصغر، کنم
باغ، سرافکنده گشت، خندهء گنجشک، مرد
اشک، مجالم نداد، یاد صنوبر کنم
سور مرا سیل برد ، گرگ، گلویم فشرد
منت هر دون کشم، شکوه به هر در کنم
عقل، گزید انزوا، گشت بلاهت، عزیز
یار، دلش نازک است، قصه ء دیگر کنم
++++
نوبت نوروز شد، خانه تکانی، خوش است
ریش بد اندیش را، هیزم آذر کنم
چند درین خاکدان، تعزیه باران شوم
گوش به این واعظ، خرافه پرور کنم؟
فصل گل سرخ شد، سلطنت جم رسید
سکهء خورشید را، هدیهء دلبر کنم
بر سر آن نیمکت ، باز کنم نامه اش
کوچهء بن بست را، پراز مشک تر کنم
صبح ، به نوروزیان، تهنیت عید گفت
خواب پریشان بس است، زندگی از سر کنم….
