روز شنبه ۱۳دی، رهبر درمانده جمهوری اسلامی که از استمرار و گسترش خیزش مردمی بهوحشت افتاده، پس از یک هفته سکوت، در سالگرد هلاکت قاسم سلیمانی، به صحنه آمد و بار دیگر به خط و نشان کشیدن برای معترضان پرداخت.
خامنهای به شیوهٔ همیشگیاش گفت: «اعتراض غیر از اغتشاش است، ما با معترض حرف میزنیم، اما با اغتشاشگر حرف زدن فایدهای نداره، اغتشاشگر را باید به جای خودش نشاند. اینکه یک عدهای به قصد ناامن کردن کشور اغتشاش کنند اصلاً قابلقبول نیست، مطلقاً!»
این همه ترس و غیظ خامنهای از خیزش مردمی که یک هفته است پایههای حکومت ظلم و جور ولایت فقیه را با شعارهای «مرگ بر خامنهای» و «امسال سال خونه سید علی سرنگونه» به لرزه در آوردهاند، کاملاً قابل فهم است.
رهبر مفلوک نظام امیدوار بود با ترفند تعطیلی چهار روزهٔ کشور، مانع شعلهور شدن آتش اعتراضات شود. اما خیزشی که یک هفته پیش در یکشنبه ۷ دی ۱۴۰۴ با بحران حاد اقتصادی و سقوط بیسابقهٔ ارزش پول رسمی در بازار تهران شروع شد؛ طی یک هفته بسیاری از استانها و شهرهای ایران را در بر گرفت.
خامنهای در سخنان هراس آلود خود، معترضان را “تحریکشده و مزدور دشمن” خواند و مدعی شد، قشر بازاری همچنان به جمهوری اسلامی “وفادار” است و نوسانات شدید نرخ ارز، از جمله افزایش قیمت دلار، “نتیجه اقدامات دشمن” است نه سیاستهای داخلی حکومت.
او همچنین با انتشار پیامی در شبکه اکس گفت، “تسلیم دشمن نخواهیم شد”. این گفته از جمله با واکنش ایلان ماسک، کارآفرین پرنفوذ آمریکایی و صاحب شبکه اکس روبرو شد که در کامنتی نوشت، “زهی خیال باطل”.
