اینبار یکی از تیمسارهای اینترنتی دادستان خلق شده بود و در بازجویی در ظاهر مودبانه دستور پاسخ داده بودند که چرا با وجود انتقاداتی که از شهرام همایون داشتی و فلانی و فلانی هم در برنامه ها به تو گیر دادند که چرا رفتی آنجا, پاسخ بده!
پاسخ من به ایشان در یک رشتو!
البته فایده ندارد اینها صد بار دیگر با آیدی های دیگر تکرار خواهند کرد! پاسخ را در رادیو شمرون داده بودم!
پاسخ: به همان دلیلی که شاهزاده با مدیر آن رسانه مصاحبه کردند و شهبانو همین امسال در مصر ایشان را پذیرفتند. دلیل حمایت نبوده است!
من برنامه خودم را انجام میدهم, مستقل بدون اینکه پولی بگیرم. حرف خودم را میزنم!
ولی حالا شما جواب بدهید: آقای میرقادری که در این راستا به من حمله کرد, خودش در بی بی سی چه میکرد؟
آقای کمال پور در بسیج جمهوری اسلامی چه میکرد؟
احترام!؟ ارزشی به زمان زندگیم, به سال ها زحماتم قائل هستید؟ به زمانی که برای کاوش و تحقیق از زندگی خود میزنم, توجه کرده اید؟
آیا هرگز همیاری کرده اید؟
چرا با اینکه در رسانه ها پاسخ داده بودم, با این نوشته خودتان اینگونه با پنبه سر بریدی؟ ارضاء شدید جناب تیمسار؟
زمانیکه پاسخ را نوشتم, تیمسار اینترنتی ما شروع کرد به مناظره!
پاسخ من: با تصویر و نام خودت در برنامه تلویزیونی من بیا و مناظره کن!
میایی؟
البته که پاسخ را میدانیم!
خسرو فروهر, متهم به نمیدانم جدا چی؟!
با رفتن خسرو فروهر به کانال یک نه شهرام ناهمایون از خطاهایش تبرئه می شود، نه خسرو فروهر آلوده به ننگ همراهی با این شارلاتان (مسئولیت حرفم با خودم) می شود.
چند پرسش از افراد دودِل:
آیا حضور در تلویزیون پارس، نشانهٔ تأیید راه مهندس شجره و علیرضا میبدی تریاکی است؟! ایا حضور در تلویزیون اندیشه نشانهٔ تأیید پرویز کاردان و دست اندر کاران آن تلویزیون بوده؟! حضور در برنامهٔ تفسیر خبر جمشید چالنگی نشانی از هم داستانی خسرو فروهر با تلویزیون نوریزاده است؟!
پرسش دوم:
آیا پس از حضور خسرو فروهر در این تلویزیون ها، راه او به کژراهه رفت؟ مصدقی شد؟! ضد پهلوی شد؟!
پرسش سوم:
خسرو فروهر به کدام تلویزیون برود که دقیقاً مطابق سلیقه و پذیرش همه باشد؟ گیریم که چنین تلویزیونی پیدا شد؛ هزینهٔ فرصت از دست رفته برای روشن کردن آن عده از مردم که پای تلویزیون مورد نظر شما نمی نشینند و شانسی برای آگاه شدن ندارند را چه کسی می پردازد؟! شما خودخواهان عقده ای حسود؟!
سخن پایانی:
بارها گفته ام؛ شاید روزی برسد که با برخی سخنان هم میهن خوب و میهن پرستم موافق نباشم. قرار هم نیست که صد درصد موافق باشم. اما تا روزی که باور داشته باشم او برای ایران خون دل می خورد، رنج پژوهش را به جان می خرد، در برابر سیل تهمت ها و برچسب های ناجوانمردانه می ایستد و راهش را ادامه می دهد، از هیچ حمایتی کوتاهی نمی کنم. تا هرجا دستم برسد حمایت می کنم و اجازه نمی دهم یک مشت خرابکار و تروریست شخصیت، انگ و ننگی به نام دوست میهن پرستم بچسبانند.
آئیریک
___________
پی نوشت: خسرو فروهر نه مرا می شناسد و نه دوستی ای با من دارد. من او را می شناسم و او را یک دوست می دانم. امیدوارم صفت هایی که به برخی برنامه سازان تلویزیونی نسبت دادم دردسری برایش پدید نیاورد. این نظرات، نظرات شخصی من است.
دورود بر شما
دوروود بر تو